INFO BANNER

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΤΑ "ΠΑΡΑΛΙΑΚΑ" ΠΙΟ ΕΛΚΥΣΤΙΚΑ ΣΥΝΤΟΜΑ! ΝΕΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΟΗΓΗΣΗ! ΔΙΑΒΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΑΝΕΤΑ!

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Συνέντευξη - ΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: "Η ΑΓΑΠΗ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΕΡΝΙΚΑ"

Ο Άκης Αποστολίδης είναι ένας ταλαντούχος, νέος ηθοποιός, που πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Για πάντα μαζί, ξανά...", που θα κάνει πρεμιέρα, στις 17 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Σοφούλη. Με αφορμή την παράσταση αυτή τα paraliaka.gr συναντήθηκαν μαζί του, για να του αποσπάσουν πληροφορίες για την παράσταση και όχι μόνο. Η συζήτηση ενδιαφέρουσα και σας την παρουσιάζουμε με χαρά! Κυρίες και κύριοι, απολαύστε!

Είστε ένας από τους πρωταγωνιστές της παράστασης «Για πάντα μαζί, ξανά...». Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο.
Πρόκειται για μια μοντέρνα, καυστική και ξεκαρδιστική κωμωδία, η οποία ανεβαίνει ανανεωμένη μετά την περσινή επιτυχία στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Αφορά μία οικογένεια, που θα την χαρακτήριζα "ροκ", με μια καθημερινότητα με πολλές εντάσεις, συγκρούσεις, θυμό, πειράγματα και γέλιο. Όσα χρόνια και αν περάσουν, όσο κορεσμό και αν έχει υποστεί από την καθημερινότητα δεν παύει να ενεργοποιεί τη σχέση της. Σίγουρα δεν είναι και τόσο ξεχωριστή από την καθημερινότητα, που ίσως βιώνουμε όλοι στο σπίτι μας, μιας και το έργο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και είναι τόσο έξυπνα γραμμένο, που ο θεατής θα δει γνώριμα στοιχεία της δικής του ίσως οικογένειας. Το σίγουρο είναι, ότι οι ήρωες της παράστασης θα προσπαθήσουν να αποδείξουν, ότι αυτή η βαρυσήμαντη έκφραση "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ", που δηλώνει τόσα πολλά, μπορεί να γίνει προσιτή, όσο και αν φαίνεται όνειρο στη σημερινή εποχή. 

Όπως ήδη είπατε, το έργο ανεβαίνει για δεύτερη φορά. Τι ήταν αυτό που σας έκανε αρχικά να το επιλέξετε και ποιος είναι ο λόγος που συμμετέχετε και πάλι σε αυτή την παράσταση; 
Πέρσι, αφού φτάσαμε στο φινάλε των παραστάσεων, φεύγοντας από το θέατρο, μπήκα στο αυτοκίνητο της επί σκηνής συζύγου μου και ξεκινήσαμε για την επιστροφή στα σπίτια μας. Μία ατμόσφαιρα πολύ φορτισμένη, με το μόνο θόρυβο αυτό της κίνησης και με μία μελαγχολία του τύπου τελείωσε. Αυτό το συναίσθημα φαντάζομαι το βιώνουν όλοι οι ηθοποιοί τουλάχιστον μετά το τέλος μιας σειράς παραστάσεων μιας και καλώς ή κακώς ζούμε μέσα από τον χαρακτήρα και τις καταστάσεις, που υποδυόμαστε επί σκηνής. "Τι λες", μου ψιθύρισε" "θα πούμε το για πάντα μαζί, ξανά"; Αυτόματα κοιτάμε ο ένας τον άλλο και από εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να είχαμε δώσει ήδη τα χέρια. Το έργο από τα πρώτα κιόλας λεπτά, όταν ξεκίνησα να το διαβάζω με έκανε να δημιουργώ αυτόματα εικόνες, να ζω την κάθε λέξη και την κάθε πρόταση που διάβαζα. Το κείμενο, όπως είπα και νωρίτερα, είναι τόσο έξυπνα γραμμένο, που με την κάθε ανάγνωση βγάζεις και άλλη μια πτυχή και συνέχεια ανακαλύπτεις πράγματα, που σε κάνουν να το πιστέψεις και να το αγαπήσεις ακόμη περισσότερο. Πίστεψα ότι μπορώ να δώσω ακόμη περισσότερα στον χαρακτήρα του Ντίνου και να παρουσιάσω έναν χαρακτήρα πολυδιάστατο, που ίσως να μην είχα δείξει στην πρώτη παράσταση και το θεώρησα χρέος μου. 

Έχετε μία έντονη, φιλική σχέση με την σκηνοθέτιδα της παράστασης Νίκη Ποζίδου. Πείτε μας τι σας δένει και πώς προέκυψε η γνωριμία σας;
Με την κ. Ποζίδου γνωριστήκαμε τυχαία πριν ενάμιση χρόνο σε πρόβες. Τότε ήταν, που θα ανέβαζε έναν δικό της μονόλογο, το "Chair and Window" και μου πρότεινε να παρακολουθήσω την πρόβα. Αγάπησα από την πρώτη στιγμή την τόσο μη συμβατή και τόσο έξυπνη πένα της. Είναι ένας άνθρωπος, που έχει τόσο πάθος, που σε ότι καταπιάνεται του δίνει νόημα και ζωή. Από εκείνη τη στιγμή δήλωσα οπαδός της και αργότερα ήρθε η πρόταση συνεργασίας. Επειδή σαν υποκριτική μέθοδο έπρεπε να προσεγγίσουμε ο ένας τον άλλο, για να μην είμαστε ξένοι επί σκηνής, αρχίσαμε να ζούμε πράγματα καθημερινά μαζί. Όλο αυτό μας έφερε τόσο πολύ κοντά, που πλέον έχουμε φτάσει σε σημείο να ζούμε ως Μίρκα και Ντίνος, στην καθημερινότητα, χωρίς πάντα τον έγγαμο βίο ανάμεσά μας. 

«Για πάντα μαζί, ξανά...». Πιστεύετε όταν ραγίσει το γυαλί αυτό μπορεί να κολλήσει ξανά; 
Η αγάπη όλα τα υπερνικά. Όταν πραγματικά πιστεύεις στην έννοια της λέξης "αγάπη", τότε ακόμη και αν σπάσει και όχι μόνο να ραγίσει το γυαλί βρίσκεις τον τρόπο και την τεχνική αυτή η γραμμή, που διαχωρίζει τα δυο κομμάτια να είναι απλά ντεκόρ.

«Ηθοποιός σημαίνει Φως»... Πόσο σας χαρακτηρίζει αυτή η φράση; 
Ανοίγεις μεγάλο θέμα! Ο ηθοποιός είναι όντως Φως! Ένα φως, που καλείται να γεμίσει με γέλιο, χαρά, δάκρυα, άγχος, κάποιες στιγμές με τρόμο, προβληματισμό, ελπίδα, να ζει μέσα από τον ρόλο, να κινείται, να συμπεριφέρεται σαν αυτόν, να φοράει στη ζωή του ζωές άλλων και μετά έρχεται το χειροκρότημα και τέλος! Να πέσει η αυλαία και το φως να βουτηχτεί στο σκοτάδι...

Μιλήστε μας λίγο για τους συνεργάτες σας... Και πόσο σημαντικοί μπορεί να είναι αυτοί σε μία παράσταση γενικότερα; 
Όπως είπα και πριν ο κάθε ηθοποιός καλείτε να φορέσει ένα κοστούμι ενός χαρακτήρα που του δόθηκε και θα πρέπει να ζει μέσα από αυτόν. Σίγουρα δεν θα μπορέσει ούτε να τον προσεγγίσει ούτε και να πείσει ότι είναι αληθινός, εάν δεν υπάρχει η σωστή συνεργασία από όλους μιας και αυτό θα φαίνεται ψεύτικο. Για εμένα οι συνεργάτες παίζουν τον σημαντικότερο ρόλο σε όλα τα επαγγέλματα, πόσο μάλλον, όταν καλείσαι να υποδυθείς κάτι άλλο από αυτό που είσαι. Σίγουρα συναντήσαμε όλοι μας άτομα με τα οποία δεν ταιριάζαμε ή δεν μπορέσαμε να συνεργαστούμε σωστά και χαίρομαι, που ευτυχώς η φετινή μας ομάδα έχει αρμονική συνεργασία και διέπεται από φιλικές σχέσεις!

Είστε ένας νέος ηθοποιός που έχει ήδη ένα μεγάλο βιογραφικό. Πώς σας γεννήθηκε το θέλω να ακολουθήσετε την τέχνη της υποκριτικής;
Τόσο μεγάλο δεν θα το έλεγα γιατί πάντα ψάχνω να κάνω αυτό το "κάτι" που έχει να προσφέρει κάτι παραπάνω στον θεατή. Να φύγει από το θέατρο και να του μείνει στο μυαλό αυτό που είδε, να προβληματιστεί, να τον βοηθήσει, να δει κάτι με άλλο μάτι, να γελάσει με κάποια ατάκα που θα θυμηθεί. Είναι κάτι που ίσως το ακούς εύκολο, αλλά τελικά δεν είναι μιας και υπάρχει έλλειψη αυτών των κειμένων σήμερα. Όπως και να έχει, από μικρό παιδί η απάντηση στην κλασική ερώτηση "τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις" ήταν ηθοποιός. Θυμάμαι να λένε τα άλλα παιδιά "θέλω να γίνω γιατρός, δάσκαλος, δικηγόρος..." και από τότε σκεφτόμουν, ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω μία τόσο συμβατική ζωή.

Για να κάνω λίγο τον συνήγορο του διαβόλου. Πείτε μας έναν λόγο που οι αναγνώστες μας θα πρέπει να παρακολουθήσουν την παράσταση «Για πάντα μαζί, ξανά...».
Και εγώ θα κάνω την υπεράσπιση (γέλιο). Το στοίχημά μας είναι να έρθει ο θεατής να δει, να ζήσει πράγματα που βιώνει, που ακούει, που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του και όλα αυτά θα διαδραματίζονται πάνω στο σανίδι. Να γίνει μέρος της παράστασης μιας και είμαι σίγουρος ότι αυτές οι καταστάσεις θα είναι γνώριμες για αυτόν.

Ποια ευχή δίνετε στους αναγνώστες της σελίδας μας, την paraliaka.gr;
Να συνεχίσουν να αγαπούν το θέατρο και να υποστηρίζουν τη σελίδα μιας και έχουν έναν πολύ καλό και ικανό συντάκτη, ο οποίος τους προτείνει τις καλύτερες παραστάσεις της πόλης! 

Μπορείτε να μας αποκαλύψετε τα μελλοντικά σας σχέδια ή μήπως είναι πολύ νωρίς ακόμη για κάτι τέτοιο; 
Για την ώρα λέμε "Για πάντα μαζί, ξανά..." και αυτό από τις 17/02 στο Θέατρο Σοφούλη! Σας περιμένουμε! 

Info: 
Κείμενο-σκηνοθεσία: Νική Ποζίδου 
Παίζουν: Νίκη Ποζίδου, Άκης Αποστολίδης, Εύη Εμμανουήλ, Ζακλίν Τσαουσίδου
Μουσική επιμέλεια/Μοντάζ: Νίκη Ποζίδου, Γιώργος Σέμε.
Κοστούμια: Θεατρική ομάδα
Σχεδιασμός φωτισμού: Νίκη Ποζίδου
Φωτογραφίες: Κωστής Ασικέλης
Αφίσα: Ιωάννης Ερμείδης

Κάθε Σάββατο και Κυριακή στο
 
Θέατρο "Σοφούλη" 
Τραπεζούντος 5, Καλαμαριά, ΤΚ.55131 

Τηλέφωνο: 2310423925

Ώρες παραστάσεων: Σάββατο 21:00 και Κυριακή 20:30

Τιμή εισιτηρίου: κανονικό 10€, φοιτητικό & ανέργων 8€



Δεν υπάρχουν σχόλια: